﴿ ۞ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ ٱلْحُسْنَىٰ وَزِيَادَةٌۭ ۖ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌۭ وَلَا ذِلَّةٌ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴾

“For those who persevere in doing good there is the ultimate good in store, and more [than that]. No darkness and no ignominy will overshadow their faces [on Resurrection Day]: it is they who are destined for paradise, therein to abide.”

{باوەڕداران لە بەهەشتدا خوای گەورە دەبینن} [ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى ] ئه‌و كه‌سانه‌ی كه‌ چاكه‌كار بوونه‌ (حوسنا)یان بۆ هه‌یه‌، واته‌: به‌هه‌شت [ وَزِيَادَةٌ ] وه‌ ئه‌جرو پاداشتیان چه‌ند جارێكه‌، وه‌ (زیاده‌) بریتیه‌ له‌ بینینی خوای گه‌وره‌ وه‌كو پێغه‌مبه‌ری خوا - صلی الله علیه وسلم - له‌ فه‌رمووده‌ی صه‌حیحدا باسى كردووه‌ [ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ ] وه‌ ئه‌وانه‌یشی كه‌ ئه‌چنه‌ به‌هه‌شته‌وه‌ هیچ ڕه‌شاییه‌ك زاڵ نابێت به‌سه‌ر روویاندا، وه‌ هیچ دوكه‌ڵی دۆزه‌خ دایانناپۆشێ وه‌كو كافران، به‌ڵكو روویان سپى و پاك و جوان و گه‌شه‌ [ وَلَا ذِلَّةٌ ] وه‌ زه‌لیل و سه‌رشۆڕو په‌شیمان نابن [ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (٢٦) ] ئه‌مانه‌ هاوه‌ڵی به‌هه‌شتن و به‌هه‌میشه‌یی و نه‌مری تیایدا ئه‌مێننه‌وه‌.