﴿ قِيلَ يَٰنُوحُ ٱهْبِطْ بِسَلَٰمٍۢ مِّنَّا وَبَرَكَٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٍۢ مِّمَّن مَّعَكَ ۚ وَأُمَمٌۭ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴾

“[Thereupon] the word was spoken: "O Noah! Disembark in peace from Us, and with [Our] blessings upon thee as well as upon the people [who are with thee, and the righteous ones that will spring from thee and] from those who are with thee. But [as for the unrighteous] folk [that will spring from you] - We shall allow them to enjoy life [for a little while], and then there will befall them grievous suffering from Us."”

[ قِيلَ يَا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلَامٍ مِنَّا وَبَرَكَاتٍ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ ] خوای گه‌وره‌ فه‌رمووی: ئه‌ی نوح - صلی الله علیه وسلم - له‌ كه‌شتیه‌كه‌ دابه‌زه‌ بۆ سه‌ر زه‌وی به‌ سه‌لامه‌تى و پارێزراوى له‌ سزاى ئێمه‌، وه‌ سه‌لام و به‌ره‌كه‌تی خۆم ئه‌ڕژێنم به‌سه‌ر ئێوه‌و ئه‌و ئوممه‌تانه‌یشی كه‌ له‌ نه‌وه‌ى ئه‌و كه‌سانه‌ن كه‌ له‌ كه‌شتیه‌كه‌ له‌گه‌ڵتان بوون (كه‌ هه‌موو موسڵمانێك ده‌گرێته‌وه‌ تا رۆژى قیامه‌ت) [ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ (٤٨) ] وه‌ كه‌سانێكی تر له‌ نه‌وه‌ی ئه‌مانه‌ كه‌ دواتر كافر ئه‌بن له‌ دونیادا تا كاتى دیاریكراوى خۆیان ئه‌یانژیه‌نین به‌ڵام پاشان له‌ ڕۆژی قیامه‌تدا سزایه‌كی به‌ ئێش و ئازار ئه‌یانگرێته‌وه‌.