﴿ قَالُوا۟ يَٰشُعَيْبُ أَصَلَوٰتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَآ أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِىٓ أَمْوَٰلِنَا مَا نَشَٰٓؤُا۟ ۖ إِنَّكَ لَأَنتَ ٱلْحَلِيمُ ٱلرَّشِيدُ ﴾

“Said they: "O Shu'ayb! Does thy [habit of] praying compel thee to demand of us that we give up all that our forefathers were wont to worship, or that we refrain from doing whatever we please with our possessions? Behold, [thou wouldst have us believe that] thou art indeed the only clement, the only right-minded man!"”

[ قَالُوا يَا شُعَيْبُ أَصَلَاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ ] به‌ سوكایه‌تى و گاڵته‌پێكردنه‌وه‌ وتیان: ئه‌ی شوعه‌یب ئایا نوێژ كردنه‌كانته‌ فه‌رمانت پێ ده‌كات كه‌ واز بێنین له‌ په‌رستنی ئه‌و خوایانه‌ی كه‌ باوك و باپیرانمان ئه‌یانپه‌رست، یاخود له‌ ماڵی خۆماندا به‌ ویستی خۆمان كڕین و فرۆشتن نه‌كه‌ین واته‌: فێڵی تیا نه‌كه‌ین و زیادو كه‌می لێ نه‌كه‌ین [ إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ (٨٧) ] به‌ سووكایه‌تی و گاڵته‌ پێكردنه‌وه‌ ئه‌یانووت: به‌ڕاستی تۆ كه‌سێكی زۆر نه‌رمونیانی وه‌ سزای به‌رامبه‌ره‌كه‌ت ناده‌ی، وه‌ له‌سه‌ر ڕێگای ڕاستی هه‌ر چه‌نده‌ ئه‌یانزانی له‌ حه‌قیقه‌ت و ڕاستیشدا هه‌روابووه‌.