﴿ قَالُوا۟ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبًۭا شَيْخًۭا كَبِيرًۭا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓ ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴾

“They said: "O thou great one! Behold, he has a father, a very old man: detain, therefore, one of us in his stead. Verily, we see that thou art a doer of good!"”

[ قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ إِنَّ لَهُ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا ] وتیان: ئه‌ی عه‌زیزی میصر باوكێكی پیره‌مێردی به‌ساڵاچووى ته‌مه‌ن گه‌وره‌ى هه‌یه‌ ناتوانێ به‌بێ ئه‌م كوڕه‌ بژێت [ فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُ ] یه‌كێك له‌ ئێمه‌ له‌ جێی ئه‌و دابنێ و له‌لای خۆت به‌ندى بكه‌ [ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (٧٨) ] ئێمه‌ ئه‌بینین تۆ كه‌سێكی چاكه‌كاری به‌رامبه‌ر به‌ هه‌موو خه‌ڵك، وه‌ به‌تایبه‌تی به‌رامبه‌ر ئێمه‌ش ئه‌م چاكه‌یه‌شمان له‌گه‌ڵدا بكه‌و ئه‌و برایه‌مان بده‌ره‌وه‌ برایه‌كی ترمان له‌لات جێ دێلین.