﴿ وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّۭا ۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم بَعْدَمَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا وَاقٍۢ ﴾

“Thus, then, have We bestowed from on high this [divine writ] as an ordinance in the Arabic tongue. And, indeed, if thou shouldst defer to men's likes and dislikes after all the [divine] knowledge that has come unto thee, thou wouldst have none to protect thee from God, and none to shield thee [from Him].”

‌[ وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا ] وه‌ به‌م شێوازه‌ ئه‌م قورئانه‌مان دابه‌زاندووه‌ به‌ زمانی عه‌ره‌بی ئاشكرا هه‌روه‌كو چۆن بۆ ئوممه‌تانی تریش به‌ زمانی خۆیان كتابمان دابه‌زاندووه‌ [ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ] وه‌ ئه‌گه‌ر تۆ شوێن هه‌واو ئاره‌زووی ئه‌وان بكه‌وی له‌ دوای ئه‌وه‌ی زانیاریت بۆ هاتووه‌ [ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا وَاقٍ (٣٧) ] ئه‌وه‌ جگه‌ له‌ خوای گه‌وره‌ دۆست و پشتیوانت نابێ وه‌ كه‌سیش نابێت كه‌ بتپارێزێ له‌ سزای خوا (ئه‌مه‌ هه‌ڕه‌شه‌یه‌ بۆ زانایان كه‌ شوێنى رێچكه‌ى گومڕایان نه‌كه‌ون له‌ پاش ئه‌وه‌ى رێبازى سوننه‌تتان گرته‌به‌ر).