﴿ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًۭا كَلِمَةًۭ طَيِّبَةًۭ كَشَجَرَةٍۢ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌۭ وَفَرْعُهَا فِى ٱلسَّمَآءِ ﴾

“ART THOU NOT aware how God sets forth the parable of a good word? [It is] like a good tree, firmly rooted, [reaching out] with its branches towards the sky,”

{ نمونەی وشەی پاك‌و چاك} [ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً ] ئایا نابینی خوای گه‌وره‌ چۆن نموونه‌ی وشه‌ی چاك و پاكی هێناوه‌ته‌وه‌ كه‌ وشه‌ی ئیسلام و ته‌وحیدو لا إله‌ إلا الله یه‌، یان هه‌موو وشه‌یه‌كی پاك و چاكه‌ كه‌ فه‌رمان كردن به‌چاكه‌و ڕێگری كردن له‌ خراپه‌ بێت [ كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ (٢٤) ] نموونه‌ی ئه‌م وشه‌یه‌ وه‌كو دارێكی پاك وایه‌ كه‌ وتراوه‌: دار خورمایه‌ كه‌ ڕه‌گه‌كه‌ی جێگیره‌ له‌ ناخی زه‌ویداو لق و چڵه‌كانی به‌رز بۆته‌وه‌ بۆ ئاسمان، به‌م شێوه‌یه‌ش وشه‌ی ته‌وحید له‌ دڵی ئیمانداردا جێگیره‌و لق و چڵی به‌رز بۆته‌وه‌و له‌ ژیانی مرۆڤى ئیماندار ڕه‌نگ ئه‌داته‌وه‌.