﴿ وَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ فِى ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ ۖ وَلَأَجْرُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴾

“NOW as for those who forsake the domain of evil in the cause of God, after having suffered wrong [on account of their faith] - We shall most certainly grant them a station of good fortune in this world: but their reward in the life to come will be far greater yet. If they [who deny the truth] could but understand”

[ وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِي اللَّهِ ] وه‌ ئه‌و كه‌سانه‌ی كه‌ كۆچیان كردووه‌ له‌ پێناو خوای گه‌وره‌و ماڵ و وڵاتی خۆیان به‌جێ هێشتووه‌ [ مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ] له‌ دوای ئه‌وه‌ی سته‌میان لێكرا له‌لایه‌ن كافرانه‌وه‌ وه‌كو خه‌ڵكی مه‌ككه‌ كه‌ چۆن زوڵم و سته‌میان له‌ موسڵمانان كرد [ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً ] له‌ دونیادا جێگیریان ئه‌كه‌ین به‌ جێگیركردنێكی باش له‌ مه‌دینه‌، یان به‌ رزق و رۆزى باش [ وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ] وه‌ له‌ قیامه‌تیش پاداشتیان ئه‌ده‌ینه‌وه‌ كه‌ پاداشتی قیامه‌ت زۆر گه‌وره‌تره‌ له‌ پاداشتی دونیا [ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ (٤١) ] ئه‌گه‌ر زاڵم و سته‌مكاران بزانن، یان ئه‌و موسڵمانانه‌ى كه‌ له‌ كۆچ كردن دوا كه‌وتوونه‌.