﴿ وَإِذَا رَءَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلْعَذَابَ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ﴾

“And when they who were bent on evildoing behold the suffering [that awaits them, they will realize that] it will not be lightened for them [by virtue of their pleading]; and neither will they be granted respite.”

[ وَإِذَا رَأَى الَّذِينَ ظَلَمُوا الْعَذَابَ ] وه‌ كاتێك كه‌ سته‌مكاران سزای خوای گه‌وره‌ ئه‌بینن له‌ناو ئاگرى دۆزه‌خ كه‌ ئه‌مان شایه‌نی ئه‌و سزایه‌ن [ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ ] له‌ ڕۆژی قیامه‌ت هیچ سزایه‌كیان له‌سه‌ر سووك ناكرێ [ وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ (٨٥) ] وه‌ هیچ مۆڵه‌تێكیان پێ نادرێ تا ته‌وبه‌ بكه‌ن و بگه‌ڕێنه‌وه‌.