﴿ مَّن كَانَ يُرِيدُ ٱلْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُۥ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُۥ جَهَنَّمَ يَصْلَىٰهَا مَذْمُومًۭا مَّدْحُورًۭا ﴾

“Unto him who cares for [no more than the enjoyment of] this fleeting life We readily grant thereof as much as We please, [giving] to whomever it is Our will [to give]; but in the end We consign him to [the suffering of] hell; which he will have to endure disgraced and disowned!”

[ مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ] هه‌ر كه‌سێك له‌ ژیانیدا مه‌به‌ستی دونیا بێت و بۆ دونیا هه‌وڵ بدات ئه‌وه‌ ئێمه‌ش بۆ هه‌ر كه‌سێك كه‌ ویستمان لێ بێت و بمانه‌وێت بۆی پێشئه‌خه‌ین و له‌ دونیادا پاداشتی ئه‌ده‌ینه‌وه‌ [ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلَاهَا مَذْمُومًا مَدْحُورًا (١٨) ] به‌ڵام پاشان له‌ ڕۆژی قیامه‌تدا دۆزه‌خمان بۆى داناوه‌ كه‌ ئه‌چێته‌ ناویه‌وه‌ كه‌زه‌مكراوه‌و ده‌ركراوه‌و دوورخراوه‌ له‌ ڕه‌حمه‌تی خوای گه‌وره‌.