﴿ وَءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ وَجَعَلْنَٰهُ هُدًۭى لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُوا۟ مِن دُونِى وَكِيلًۭا ﴾

“And [thus, too,] We vouchsafed revelation unto Moses, and made it a [source of] guidance for the children of Israel, [commanding them:] "Do not ascribe to any but Me the power to determine your fate,”

[ وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ] وه‌ ئێمه‌ ته‌وراتمان به‌ موسى - صلى الله عليه وسلم - به‌خشیوه‌ كه‌ له‌ كاتی خۆی هیدایه‌ت بووه‌ بۆ به‌نی ئیسرائیل ئه‌وانه‌ی كه‌ به‌ڕاستی شوێنی بكه‌وتنایه‌ [ أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلًا (٢) ] جگه‌ له‌ من پشت به‌ كه‌سی تر مه‌به‌ستن و كاره‌كانتان به‌ كه‌سى تر مه‌سپێرن.