﴿ وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ ٱلْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًۭا مَّحْسُورًا ﴾

“And neither allow thy hand to remain shackled to thy neck, nor stretch it forth to the utmost limit [of thy capacity], lest thou find thyself blamed [by thy dependants], or even destitute.”

{مامناوه‌ند بوون له‌ به‌خشیندا} [ وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ ] وه‌ ڕه‌زیل مه‌به‌ وه‌كو ئه‌وه‌ى كه‌ ده‌ستت به‌سترابێته‌وه‌ به‌ گه‌رده‌نته‌وه‌و نه‌توانی هیچ ببه‌خشی [ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ ] وه‌ زۆریش ده‌ست مه‌كه‌ره‌وه‌ كه‌ ئیسراف بكه‌ی [ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَحْسُورًا (٢٩) ] ئه‌و كاته‌ كه‌ ڕه‌زیل بیت لۆمه‌كراو ئه‌بیت له‌لایه‌ن خه‌ڵكه‌وه‌، وه‌ كه‌ ئیسرافت كرد هیچت نامێنێت و لاوازو گه‌مارۆ دراو ئه‌بیت.