﴿ وَلَا تَقْرَبُوا۟ مَالَ ٱلْيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ حَتَّىٰ يَبْلُغَ أَشُدَّهُۥ ۚ وَأَوْفُوا۟ بِٱلْعَهْدِ ۖ إِنَّ ٱلْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔولًۭا ﴾

“And do not touch the substance of an orphan, save to improve it, before he comes of age. And be true to every promise - for, verily, [on Judgment Day] you will be called to account for every promise which you have made!”

[ وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ] وه‌ نزیك ماڵی هه‌تیو مه‌كه‌ونه‌وه‌ ئیلا به‌ باشترین شێواز نه‌بێ كه‌ سه‌رپه‌رشتی ماڵه‌كه‌یان بكه‌ن [ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ ] تا ئه‌و منداڵه‌ بێ باوكه‌ بالغ ئه‌بێ وه‌ پێ ئه‌گات ئه‌و كاته‌ پاره‌كه‌یان بده‌نه‌وه‌ [ وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ ] وه‌ كه‌ په‌یمانێكتان هه‌بوو بیبه‌نه‌ سه‌رو وه‌فاتان به‌رامبه‌ری هه‌بێت و بیپارێزن [ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا (٣٤) ] له‌به‌ر ئه‌وه‌ی به‌دڵنیایى مرۆڤـ له‌ ڕۆژی قیامه‌تدا له‌سه‌ر په‌یمانه‌كانى پرسیاری لێ ئه‌كرێ.