﴿ تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ ٱلسَّبْعُ وَٱلْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ ۚ وَإِن مِّن شَىْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِۦ وَلَٰكِن لَّا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ۗ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًۭا ﴾

“The seven heavens extol His limitless glory, and the earth, and all that they contain; and there is not a single thing but extols His limitless glory and praise: but you [O men] fail to grasp the manner of their glorifying Him! Verily, He is forbearing, much-forgiving!”

{هەموو دروستكراوەكان عیبادەتی خوا دەكەن} [ تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالْأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ ] هه‌رچی له‌ هه‌ر حه‌وت ئاسمانه‌كه‌و حه‌وت زه‌ویه‌كه‌ هه‌یه‌ وه‌ ئه‌وه‌ی له‌ نێوانیاندا هه‌یه‌و له‌ ناویاندا هه‌یه‌ هه‌ر هه‌مووی ته‌سبیحات و عیباده‌تی خوای گه‌وره‌ ئه‌كه‌ن به‌ مرۆڤـ و فریشته‌و جنی و بێگیان و ئاژه‌ڵ و باڵنده‌وه‌ [ وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ ] وه‌ هیچ شتێك نیه‌ ئیلا ته‌سبیحاتی خوای گه‌وره‌ ئه‌كات و حه‌مدو سه‌ناو ستایشی خوای گه‌وره‌ ئه‌كات [ وَلَكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ] به‌ڵام ئێوه‌ى مرۆڤـ له‌ ته‌سبیحاتی ئه‌وان تێ ناگه‌ن [ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا (٤٤) ] به‌ دڵنیایى خوای گه‌وره‌ زۆر حه‌لیمه‌ په‌له‌ ناكات له‌ سزادانی به‌نده‌كانیدا وه‌ زۆر لێخۆشبووه‌.