﴿ وَإِن كَادُوا۟ لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ ٱلْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْهَا ۖ وَإِذًۭا لَّا يَلْبَثُونَ خِلَٰفَكَ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴾

“And [since they see that they cannot persuade thee,] they endeavour to estrange thee from the land [of thy birth] with a view to driving thee away from, it-but, then, after thou wilt have left, they themselves will not remain [in it] for more than a little while:”

[ وَإِنْ كَادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْهَا ] كافرانى قوڕه‌یش ویستیان پێغه‌مبه‌رى خوا - صلى الله عليه وسلم - له‌ مه‌ككه‌ ده‌ربكه‌ن خواى گه‌وره‌ به‌م ئایه‌ته‌ هه‌ڕه‌شه‌ى لێكردن: وه‌ كافران نزیك بوو له‌سه‌ر زه‌وی مه‌ككه‌ بێزارت بكه‌ن تا مه‌ككه‌ به‌جێ بێلی و ده‌رت بكه‌ن لێی [ وَإِذًا لَا يَلْبَثُونَ خِلَافَكَ إِلَّا قَلِيلًا (٧٦) ] وه‌ ئه‌گه‌ر ده‌ریان بكردیتایه‌ ئه‌و كاته‌ له‌ دوای ده‌ركردنی تۆ زۆری نه‌ئه‌خایاند خوای گه‌وره‌ له‌ناوی ئه‌بردن.