﴿ وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَآ إِذْ يَتَنَٰزَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ۖ فَقَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ عَلَيْهِم بُنْيَٰنًۭا ۖ رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُوا۟ عَلَىٰٓ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًۭا ﴾

“AND IN THIS way have We drawn [people's] attention to their story, so that they might know - whenever they debate among themselves as to what happened to those [Men of the Cave] that God's promise [of resurrection] is true, and that there can be no doubt as to [the coming of] the Last Hour. And so, some [people] said: "Erect a building in their memory; God knows best what happened to them." Said they whose opinion prevailed in the end: "Indeed, we must surely raise a house of worship in their memory!"”

[ وَكَذَلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ ] وه‌ به‌م شێوازه‌ شوێنه‌كه‌یانمان ئاشكرا كردو خه‌ڵك دۆزیانیه‌وه‌ [ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ] تا خه‌ڵكی بزانن به‌ڵێنی خوای گه‌وره‌ به‌ زیندوو بوونه‌وه‌ حه‌قه‌ له‌به‌ر ئه‌وه‌ی له‌و سه‌رده‌مه‌ خه‌ڵكى باوه‌ڕیان به‌ زیندوو بوونه‌وه‌ لاواز ببوو [ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا ] وه‌ به‌ دڵنیایى قیامه‌تیش دێت وه‌ هیچ گومانێكی تیانیه‌ [ إِذْ يَتَنَازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ] دوای ئه‌وه‌ی كه‌سێكیان چوو له‌ بازاڕ خواردن بكڕێت خه‌ڵكى پاره‌كه‌یان بینی وایانزانی ئه‌مه‌ كه‌نزێكه‌و دۆزیوێتیه‌وه‌و بردیان بۆ لای پادشا دواتر شوێنه‌كه‌یان ئاشكرابوو زانیان ئه‌مانه‌ خوای گه‌وره‌ وه‌كو موعجیزه‌ خه‌واندوونی وه‌ له‌وێدا خوای گه‌وره‌ مراندنی وه‌ خه‌ڵكه‌كه‌ كێشه‌ كه‌وته‌ نێوانیانه‌وه‌ [ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًا رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ] وتیان: شوێنێكیان له‌سه‌ر دروست بكه‌ن خوای گه‌وره‌ خۆی زاناتره‌ به‌مان [ قَالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِدًا (٢١) ] وه‌ ئه‌وانه‌ی كه‌ زاڵ بوون به‌سه‌ر كاره‌كه‌داو قسه‌ رۆیشتوو ده‌سه‌ڵاتدار بوون وتیان: مزگه‌وتێكیان له‌سه‌ر دروست ده‌كه‌ین (كه‌واته‌ مزگه‌وت دروست كردن له‌سه‌ر گۆڕ له‌ دینه‌كانى تره‌وه‌ هاتۆته‌وه‌ ناو موسڵمانانه‌وه‌و خه‌ڵكى ئه‌و بڕیاره‌یان داوه‌و له‌ ئیسلامدا حه‌رامه‌و خواى گه‌وره‌ نه‌فره‌تى كردووه‌ له‌ جوله‌كه‌و گاور چونكه‌ گۆڕى پێغه‌مبه‌رانیان كردووه‌ به‌ مزگه‌وت).