﴿ وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَىٰ مَآ أَنفَقَ فِيهَا وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّىٓ أَحَدًۭا ﴾

“And [thus it happened:] his fruitful gardens were encompassed [by ruin], and there he was, wringing his hands over all that he had spent on that which now lay waste, with its trellises caved in; and he could but say, "Oh, would that I had not attributed divine powers to any but my Sustainer!"”

[ وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ ] وه‌ خوای گه‌وره‌ ده‌وری به‌رهه‌مه‌كانی ئه‌م پیاوه‌ كافره‌ی داو له‌ناوی برد [ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَى مَا أَنْفَقَ فِيهَا ] دواتر ده‌ستی ئه‌مدیو و ئه‌مدیو ئه‌كردو خه‌فه‌تی ئه‌خوارد له‌وه‌ی كه‌ چی سه‌رف كردووه‌ له‌م باخانه‌دا [ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا ] باخه‌كانی لای سه‌ره‌وه‌ی كه‌وته‌ خواره‌وه‌و هیچی به‌سه‌ر هیچه‌وه‌ نه‌ما [ وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا (٤٢) ] ئینجا په‌شیمان بووه‌وه‌ ئه‌یوت: خۆزگه‌ هیچ كه‌سێكم نه‌كردایه‌ته‌ شه‌ریك بۆ خوای گه‌وره‌و شه‌ریكم بۆ خوا دانه‌نایه‌ .