﴿ وَرَبُّكَ ٱلْغَفُورُ ذُو ٱلرَّحْمَةِ ۖ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا۟ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلْعَذَابَ ۚ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌۭ لَّن يَجِدُوا۟ مِن دُونِهِۦ مَوْئِلًۭا ﴾

“Yet, [withal,] thy Sustainer is the Truly-Forgiving One, limitless in His grace. Were He to take them [at once] to task for whatever [wrong] they commit, He would indeed bring about their speedy punishment [then and there]: but nay, they have a time-limit beyond which they shall find no redemption”

[ وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ ] وه‌ په‌روه‌ردگاری تۆ زۆر لێخۆشبووه‌ وه‌ زۆر به‌ڕه‌حم و سۆزو به‌زه‌ییه‌ [ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوا ] ئه‌گه‌ر سزای بدانایا به‌هۆی كوفر كردن و تاوان و ده‌مه‌قاڵێ و مشتومڕیان [ لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ ] ئه‌وه‌ شایه‌نی ئه‌وه‌ بوون سزایان بۆ پێش بخات [ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ ] به‌ڵام خوای گه‌وره‌ سزای بۆ پێش نه‌خستن به‌ڵكو كاتی دیاریكراوی خۆیان هه‌یه‌ [ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلًا (٥٨) ] ئه‌و كاته‌ی كه‌ سزایان بۆ دێت هیچ شوێن و په‌ناگه‌یه‌ك نیه‌ كه‌ په‌نای بۆ به‌رن و خۆیانی له‌ سزای خوای گه‌وره‌ پێ بپارێزن .