﴿ فَوَجَدَا عَبْدًۭا مِّنْ عِبَادِنَآ ءَاتَيْنَٰهُ رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًۭا ﴾

“and found one of Our servants, on whom We had bestowed grace from Ourselves and unto whom We had imparted knowledge [issuing] from Ourselves.”

{موسا خدر دەدۆزێتەوە (سەڵات‌و سەلامی خوایان لێ بێت)} [ فَوَجَدَا عَبْدًا مِنْ عِبَادِنَا ] له‌وێ به‌نده‌یه‌ك له‌ به‌نده‌كانی ئێمه‌یان بینی كه‌ خضر پێغه‌مبه‌ر بوو - صلى الله عليه وسلم - [ آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا ] له‌لایه‌ن خۆمانه‌وه‌ ڕه‌حمه‌تمان پێی به‌خشیووه‌ كه‌ وتراوه‌: پێغه‌مبه‌رایه‌تی بووه‌ [ وَعَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْمًا (٦٥) ] وه‌ له‌ لایه‌ن خۆمانه‌وه‌ فێری كۆمه‌ڵێك زانیاریمان كردووه‌ له‌ زانینی غه‌یب و ئه‌و شتانه‌ كه‌ موسى - صلى الله عليه وسلم - نه‌یزانیوه‌ .