﴿ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ بَيْنَ ٱلسَّدَّيْنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوْمًۭا لَّا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًۭا ﴾

“[And he marched on] till, when he reached [a place] between the two mountain-barriers, he found beneath them a people who could scarcely understand a word [of his language].”

{(ذو القرنين) و (یەئجوج‌و مەئجوج)} [ حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ ] تا گه‌یشته‌ نێوان دوو سه‌ددو به‌نداو كه‌ دوو شاخ بوو كه‌لێنێك له‌ نێوانیاندا بووه‌ (یه‌ئجوج و مه‌ئجوج) له‌وێوه‌ ده‌رچونه‌ بۆ وڵاتى تورك و ئاشوبیان ناوه‌ته‌وه‌، ئه‌ووترێ: له‌ لای (ئه‌رمینیاو ئازربه‌یجان) بووه‌ [ وَجَدَ مِنْ دُونِهِمَا قَوْمًا ] لای ئه‌و دوو سه‌دده‌ قه‌ومێكی بینی [ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا (٩٣) ] له‌ قسه‌ی غه‌یری خۆیان تێ نه‌ئه‌گه‌یه‌شتن زمانێكی تایبه‌تیان هه‌بووه‌ .