﴿ مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍۢ ۖ سُبْحَٰنَهُۥٓ ۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًۭا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴾

“It is not conceivable that God should have taken unto Himself a son: limitless is He in His glory! When He wills a thing to be, He but says unto it "Be" -and it is!”

[ مَا كَانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ ] خوای گه‌وره‌ پێویستی به‌وه‌ نیه‌ كه‌ منداڵ بۆ خۆی بڕیار بدات [ سُبْحَانَهُ ] پاك و مونه‌ززه‌هی بۆ خوای گه‌وره‌ له‌و قسه‌یه‌ [ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (٣٥) ] خوای گه‌وره‌ ئه‌گه‌ر بڕیاری هه‌ر شتێك بدات ئه‌وه‌ ته‌نها پێی ئه‌فه‌رمووێ: ببه‌ ئه‌ویش یه‌كسه‌ر ئه‌بێت.