﴿ جَنَّٰتِ عَدْنٍ ٱلَّتِى وَعَدَ ٱلرَّحْمَٰنُ عِبَادَهُۥ بِٱلْغَيْبِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ وَعْدُهُۥ مَأْتِيًّۭا ﴾

“[theirs will be the] gardens of perpetual bliss which the Most Gracious has promised unto His servants, in a realm which is beyond the reach of human perception: [and,] verily, His promise is ever sure of fulfilment!”

[ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ ] خوای گه‌وره‌ ئه‌یانخاته‌ به‌هه‌شتانێكه‌وه‌ كه‌ شوێنی مانه‌وه‌ی هه‌میشه‌ییه‌ كه‌ خوای گه‌وره‌ به‌ڵێنی به‌ به‌نده‌كانی داوه‌ كه‌ به‌ غه‌یب ئیمانیان پێی هێناوه‌و نه‌یانبینیوه‌ [ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا (٦١) ] به‌ دڵنیایى هه‌ر به‌ڵێنێكیش كه‌ خوای گه‌وره‌ بیدات دێته‌جێ.