﴿ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ فِرَٰشًۭا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءًۭ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزْقًۭا لَّكُمْ ۖ فَلَا تَجْعَلُوا۟ لِلَّهِ أَندَادًۭا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴾

“who has made the earth a resting-place for you and the sky a canopy, and has sent down water from the sky and thereby brought forth fruits for your sustenance: do not, then, claim that there is any power that could rival God, when you know [that He is One].”

[ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا ] ئه‌و خوایه‌ی كه‌ ئه‌و زه‌ویه‌ی بۆ ئێوه‌ كردووه‌ به‌ ڕاخه‌رو له‌سه‌ری جێگیر بوونه‌ [ وَالسَّمَاءَ بِنَاءً ] وه‌ ئه‌و ئاسمانه‌شی وه‌كو سه‌قفێكی پارێزراو به‌سه‌ر زه‌ویه‌وه‌ داناوه‌ [ وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ ] له‌و ئاسمانه‌یشه‌وه‌ بارانتان بۆ ئه‌بارێنێ به‌هۆی ئه‌و بارانه‌یشه‌وه‌ له‌ زه‌وی جۆره‌ها به‌روبووم و به‌رهه‌متان بۆ ئه‌ڕوێنێ و بۆ ده‌رئه‌كات [ فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٢٢) ] ده‌ی ئێوه‌ هیچ هاوه‌ڵێك بۆ خوای گه‌وره‌ بڕیار مه‌ده‌ن له‌ كاتێكدا كه‌ ئێوه‌ ئه‌زانن ئه‌و كه‌سانه‌ی كردووتانن به‌ شه‌ریك بۆ خوای گه‌وره‌ ئه‌وان ئێوه‌یان دروست نه‌كردووه‌و زه‌ویان بۆ ڕانه‌خستوون و ئاسمانیان بۆ ڕانه‌گرتوون و بارانیان بۆ نه‌باراندوون و ڕووه‌ك و به‌روبوومیان له‌ زه‌وییه‌وه‌ بۆ ده‌رنه‌كردوون و ئه‌زانن كه‌ خوای گه‌وره‌ شه‌ریكی نیه‌.