﴿ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا بَيْعٌۭ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌۭ وَلَا شَفَٰعَةٌۭ ۗ وَٱلْكَٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ ﴾

“O YOU who have attained to faith! Spend [in Our way] out of what We have granted you as sustenance ere there come a Day when there will be no bargaining, and no friendship, and no intercession. And they who deny the truth -it is they who are evildoers!”

[ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُمْ ] ئه‌ی باوه‌ڕداران ببه‌خشن له‌و رزقه‌ی كه‌ پێمان به‌خشیوون [ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ] پێش ئه‌وه‌ی كه‌ ڕۆژێك بێت كه‌ ڕۆژی قیامه‌ته‌ كه‌ له‌و ڕۆژه‌دا كڕین و فرۆشتنی تیا نیه‌و كه‌س ناتوانێت به‌ پاره‌ خۆی بكڕێته‌وه‌و خۆی رزگار بكات، وه‌ دۆستایه‌تی و خزمایه‌تی و خۆشه‌ویستی سودی بۆ كه‌س نیه‌، وه‌ كه‌س ناتوانێ شه‌فاعه‌ت بۆ كه‌س بكات به‌ بێ ئیزنی خوای گه‌وره‌ [ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ (٢٥٤) ] وه‌ كافران ئه‌وانن كه‌ به‌ڕاستی سته‌مكارن.