﴿ ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَآ أَنفَقُوا۟ مَنًّۭا وَلَآ أَذًۭى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴾

“They who spend their possessions for the sake of God and do not thereafter mar their spending by stressing their own benevolence and hurting [the feelings of the needy] shall have their reward with 'their Sustainer, and no fear need they have, and neither shall they grieve.”

{ئادابی بەخشین لە پێناو خوای گەورە} [ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ] ئه‌و كه‌سانه‌ی كه‌ ماڵی خۆیان له‌ پێناو خوای گه‌وره‌دا ئه‌به‌خشن [ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنْفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى ] پاشان منه‌ت ناكه‌ن به‌سه‌ر ئه‌و كه‌سه‌ی كه‌ پێیان به‌خشیوه‌ وه‌ ئازاریشی ناده‌ن به‌وه‌ی كه‌ ده‌مدرێژی و قسه‌ی پێ بكه‌ن [ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ] ئه‌مانه‌ ماده‌م نیه‌تیان بۆ خوای گه‌وره‌ بووه‌ وه‌ منه‌تیان به‌سه‌ر ئه‌و كه‌سه‌دا نه‌كردوو ئازاریان نه‌داوه‌ ئه‌جرو پاداشتی خۆیان هه‌یه‌ لای خوای گه‌وره‌ [ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ ] وه‌ دوای ئه‌وه‌ی كه‌ مردیشن ترسیان له‌سه‌ر نیه‌ بۆ داهاتوویان [ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (٢٦٢) ] وه‌ خه‌فه‌تیش ناخۆن له‌ ڕابردوویان له‌ دونیادا له‌به‌ر ئه‌وه‌ی خوای گه‌وره‌ له‌ قیامه‌تدا باشتریان پێ ئه‌به‌خشێ.