﴿ وَإِذْ قُلْنَا ٱدْخُلُوا۟ هَٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ فَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًۭا وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَٰيَٰكُمْ ۚ وَسَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴾

“And [remember the time] when We said: "Enter this land, and eat of its food as you may desire. abundantly; but enter the gate humbly and say, `Remove Thou from us the burden of our sins', [whereupon] We shall forgive you your sins, and shall amply reward the doers of good."”

[ وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَذِهِ الْقَرْيَةَ ] وه‌ به‌ به‌نو ئیسرائیلمان وت بڕۆنه‌ ناو ئه‌م دێیه‌وه‌ كه‌ (بیت المقدس)ه‌ [ فَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا ] به‌ ویستی خۆتان بخۆن به‌ ژیانێكی خۆش و به‌ فراوانی بژین [ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا ] وه‌ كاتێك كه‌ له‌ ده‌رگاكه‌وه‌ ده‌چنه‌ ژووره‌وه‌ كڕنوش به‌رن و خۆتان بچه‌مێننه‌وه‌ وه‌كو ته‌وازوع و ملكه‌چیه‌ك بۆ خوای گه‌وره‌ كه‌ ئه‌م شوێنه‌ی بۆتان ئازاد كردووه‌ [ وَقُولُوا حِطَّةٌ ] وه‌ بڵێن: خوایه‌ له‌ تاوانمان خۆشبه‌ ئێمه‌ گه‌ڕاینه‌وه‌و ته‌وبه‌ ئه‌كه‌ین [ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ ] ئێمه‌ش له‌ تاوانه‌كانتان خۆش ئه‌بین [ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ (٥٨) ] ئه‌وه‌یشی كه‌ چاكه‌كار بێ زیاتر فه‌زڵ و چاكه‌ی خۆمانی بۆ زیاد ئه‌كه‌ین.