﴿ إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَإِذَا كَانُوا۟ مَعَهُۥ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ جَامِعٍۢ لَّمْ يَذْهَبُوا۟ حَتَّىٰ يَسْتَـْٔذِنُوهُ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسْتَـْٔذِنُونَكَ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۚ فَإِذَا ٱسْتَـْٔذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَٱسْتَغْفِرْ لَهُمُ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴾

“[TRUE BELIEVERS are only they who have attained to faith in God and His Apostle, and who, whenever they are [engaged] with him upon a matter of concern to the whole community do not depart [from whatever has been decided upon] unless they have sought [and obtained] his leave. Verily, those who [do not abstain from the agreed ­upon action unless they] ask leave of thee - it is [only] they who [truly] believe in God and His Apostle! Hence, when they ask leave of thee for some [valid] reason of their own, grant thou this leave to whomsoever of them thou choose [to grant it], and ask God to forgive them: for, behold, God is much-forgiving, a dispenser of grace!”

[ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ] ته‌نها ئیمانداری ڕاسته‌قینه‌ ئه‌و كه‌سانه‌ن كه‌ ئیمانیان به‌خواو پێغه‌مبه‌ری خوا هێناوه‌ - صلی الله علیه وسلم - [ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ ] وه‌ ئه‌گه‌ر له‌گه‌ڵ پێغه‌مبه‌ری خوادا بن - صلی الله علیه وسلم - بۆ كارێكی به‌ كۆمه‌ڵ كه‌ هه‌موویان كۆبوونه‌ته‌وه‌ وه‌كو جومعه‌و جه‌ماعه‌ت و قوربانی كردن و جیهاد [ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ ] ناڕۆن تا ئیزن له‌ پێغه‌مبه‌ری خوا - صلی الله علیه وسلم - وه‌رنه‌گرن [ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ ] ئه‌و كه‌سانه‌ی كه‌ ئیزنت لێ وه‌رئه‌گرن ئینجا ئه‌ڕۆن [ أُولَئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ] ئا ئه‌م كه‌سانه‌ به‌ڕاستی باوه‌ڕیان به‌ خواو پێغه‌مبه‌ری خوا - صلی الله علیه وسلم - هه‌یه‌ (چۆن له‌كاتى چوونه‌ ژووره‌وه‌ ده‌بێت ئیزن له‌ خاوه‌ن ماڵ وه‌ربگریت ئینجا بچیته‌ ژووره‌وه‌، به‌ هه‌مان شێوه‌ كاتێكیش ده‌ڕۆیت ده‌بێت ئیزن وه‌ربگریت) [ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ ] ئه‌ی محمد - صلی الله علیه وسلم - ئه‌گه‌ر بۆ هه‌ندێك له‌ كاروباری گرنگی خۆیان داوای ئیزن و ڕوخسه‌تیان لێ كردیت [ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ ] ئه‌وه‌ ئیزنى هه‌ر كه‌سێك بده‌ له‌ وان كه‌ ویستت لێ بوو [ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ ] وه‌ داوای لێخۆشبوونیان بۆ بكه‌ له‌ خوای گه‌وره‌ [ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (٦٢) ] به‌ دڵنیایى خوای گه‌وره‌ زۆر لێخۆشبوو به‌به‌زه‌ییه‌.