﴿ وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴾

“for, neither does it suit their ends, nor is it in their power [to impart it to man]:”

[ وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ ] وه‌ شه‌یتانه‌كان بۆیان نیه‌و ئیشى ئه‌وان نیه‌ به‌ڵكو ئیشى ئه‌وان خراپه‌و ئاشوبگێڕانه‌ [ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ (٢١١) ] وه‌ توانای ئه‌م شته‌شیان نیه‌ له‌به‌ر ئه‌وه‌ی ئاسمان پارێزراوه‌ به‌ فریشته‌كان.