﴿ وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴾

“And [as for] that favour of which thou so tauntingly remindest me - [was it not] due to thy having enslaved the children of Israel?””

[ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ (٢٢) ] به‌ڵام باسی ئه‌وه‌ ناكه‌ی كه‌ هه‌موو به‌نو ئیسرائیلت كردووه‌ به‌ عه‌بدو كۆیله‌ی خۆت و ده‌یانچه‌وسێنیته‌وه‌ كه‌ هه‌ر ئه‌مه‌یش وای كرد دایكم له‌ ترسی ئه‌وه‌ى تۆ نه‌مكوژیت منی هه‌ڵدایه‌ ناو ئاوه‌كه‌وه‌و كه‌وتمه‌ ژێر ده‌ستت ئێستاش منه‌ت ئه‌كه‌ی به‌سه‌رمدا.