﴿ وَأَلْقِ عَصَاكَ ۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّۭ وَلَّىٰ مُدْبِرًۭا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَٰمُوسَىٰ لَا تَخَفْ إِنِّى لَا يَخَافُ لَدَىَّ ٱلْمُرْسَلُونَ ﴾

“[And then He said:] “Now throw down thy staff!” But when he saw it move rapidly, as if it were a serpent, he drew back [in terror], and did not [dare to] return. [And God spoke to him again:] O Moses! Fear not - for, behold, no fear need the message-bearers have in My Presence,”

[ وَأَلْقِ عَصَاكَ ] وه‌ ئه‌و گۆچانه‌ی كه‌ به‌ده‌ستته‌وه‌یه‌ هه‌ڵی بده‌ تا موعجیزه‌یه‌كت نیشان بده‌ین له‌سه‌ر ئه‌وه‌ى كه‌ تۆ پێغه‌مبه‌ری منی [ فَلَمَّا رَآهَا ] كاتێك كه‌ گۆچانه‌كه‌ی فڕێدا [ تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ ] بوو به‌ مارێكی گه‌وره‌و خێرا ئه‌جوولایه‌ وه‌كو جنی [ وَلَّى مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ ] موساش - صلی الله علیه وسلم - ترساو یه‌كسه‌ر پشتی هه‌ڵكردو ڕای كردو ئاوڕى نه‌دایه‌وه‌ [ يَا مُوسَى لَا تَخَفْ ] خوای گه‌وره‌ بانگی كرد ئه‌ی موسى - صلی الله علیه وسلم - مه‌ترسێ ئه‌وه‌ زیانی بۆ تۆ نیه‌، به‌ڵكو ته‌نها موعجیزه‌یه‌كه‌و نیشانماندایت (ئه‌مه‌یش به‌ڵگه‌یه‌ له‌سه‌ر ئه‌وه‌ى كه‌ خواى گه‌وره‌ قسه‌ ده‌كات و سیفه‌تى قسه‌ كردنى هه‌یه‌) [ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ (١٠) ] پێغه‌مبه‌ران و نێردراوان له‌لای من ناترسێن تۆیش مه‌ترسێ.