﴿ ٱلَّذِينَ يَذْكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمًۭا وَقُعُودًۭا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِى خَلْقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَٰطِلًۭا سُبْحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴾

“[and] who remember God when they stand, and when they sit, and when they lie down to sleep, and [thus] reflect on the creation of the heavens and the earth: "O our Sustainer! Thou hast not created [aught of] this without meaning and purpose. Limitless art Thou in Thy glory! Keep us safe, then, from suffering through fire!”

[ الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ ] وه‌ ئه‌و كه‌سانه‌ی كه‌ زیكری خوای گه‌وره‌ ئه‌كه‌ن به‌پێوه‌ وه‌ به‌ دانیشتنه‌وه‌ وه‌ به‌ڕاكشانه‌وه‌ له‌سه‌ر لایه‌كانیان، یاخود وتراوه‌: مه‌به‌ست پێی نوێژه‌ ئه‌وه‌ی كه‌ نه‌توانێ به‌پێوه‌ بیكات به‌ دانیشتنه‌وه‌، وه‌ نه‌توانێت به‌ ڕاكشانه‌وه‌ ئه‌یكه‌ن [ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا ] وه‌ بیر ئه‌كه‌نه‌وه‌ له‌ دروست كردنی ئاسمانه‌كان و زه‌وی وه‌ ده‌ڵێن: ئه‌ی په‌روه‌ردگار تۆ ئه‌م زه‌وی و ئاسمان و دروستكراوانه‌ت به‌بێ هوده‌و بۆ یاری و گاڵته‌ دروست نه‌كردووه‌ به‌ پووچه‌ڵی [ سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (١٩١) ] پاك و مونه‌ززه‌هی بۆ تۆ ئه‌ی په‌روه‌ردگار كه‌ ئیشی تۆ گاڵته‌و بێ هوده‌یی تیادا نیه‌ خوایه‌ بمانپارێزه‌ له‌ ئاگری دۆزه‌خ، پێغه‌مبه‌ر - صلی الله علیه وسلم - شه‌وێك له‌ ماڵى عائیشه‌ شه‌ونوێژى كردو گریا تا ریشى پیرۆزى ته‌ڕ بوو، پاشان چووه‌ سوجده‌و گریا تا زه‌وییه‌كه‌ى ته‌ڕ كرد، پاشان بیلال هات ئیزنى وه‌رگرێت بۆ بانگى به‌یانى پێى وت ئه‌ى پێغه‌مبه‌رى خوا - صلی الله علیه وسلم - چى ده‌تگرێنێت له‌ كاتێكدا خواى گه‌وره‌ له‌ تاوانى رابردوو داهاتووت خۆش بووه‌؟! فه‌رمووی: ئه‌ی بیلال هاوار بۆ خۆت چى رێگریم لێ بكات له‌ گریان كه‌ ئه‌مشه‌و هه‌ندێك ئایه‌تم بۆ دابه‌زیوه‌ هه‌ڕه‌شه‌ى سه‌خت له‌و كه‌سانه‌ی كه‌ ئه‌یخوێننه‌وه‌و بیری لێ ناكه‌نه‌وه‌ واته‌: هه‌ر كه‌سێك ئه‌م ئایه‌تانه‌ی خوێنده‌وه‌ ئه‌بێ بیرى لێبكاته‌وه‌ .