Aal-i-Imraan • KURD-TAFSIR-REBAR
﴿ فَٱسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّى لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَٰمِلٍۢ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّنۢ بَعْضٍۢ ۖ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ وَأُخْرِجُوا۟ مِن دِيَٰرِهِمْ وَأُوذُوا۟ فِى سَبِيلِى وَقَٰتَلُوا۟ وَقُتِلُوا۟ لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ ثَوَابًۭا مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسْنُ ٱلثَّوَابِ ﴾
“And thus does their Sustainer answer their prayer: "I shall not lose sight of the labour of any of you who labours [in My way], be it man or woman: each of you is an issue of the other. Hence, as for those who forsake the domain of evil, and are driven from their homelands, and suffer hurt in My cause, and fight [for it], and are slain - I shall most certainly efface their bad deeds, and shall most certainly bring them into gardens through which running waters flow, as a reward from God: for with God is the most beauteous of rewards."”
[ فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ ] پهروهردگاریش وهڵامی دوعاكهی دانهوه [ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ ] كه من كردهوهی هیچ كهسێك له ئێوه نافهوتێنم ئهوهی كردهوهی چاكی كردبێت پاداشتی ئهدهمهوه ئیتر ئهگهر نێر بێ یان مێ جیاوازی نیه، ئافرهتیش وهكو پیاو وایه له گوێڕایهڵی و كردهوهی چاك و پاداشتدا [ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ ] ئهو كهسانهی كه كۆچیان كردبێ چ پیاو بن یان ئافرهت وه له ماڵ و حاڵی خۆیان دهركرابێتن [ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي ] وه له پێناو خوای گهورهدا ئازار درابێتن له لایهن موشریكانهوه [ وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا ] وه كوشتاری دوژمنانی خوای گهورهیان كردبێ وه له پێناو خوای گهورهدا كوژرابێتن [ لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ ] ئهوه ههرچی خراپهیان كردبێ ههر ههموویان بۆ ئهسڕمهوه لهبهر ئهوهی هیجرهت كردن و جیهاد كردن و شههید بوون له پێناو خوای گهوره ههموو تاوانی مرۆڤـ ئهسڕێتهوه تهنها قهرزارى نهبێت [ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ] وه ئهیانخهمه ناو بهههشتانێك كه باخ و دارهكانی جۆگهله ئاوی بهژێردا ئهڕوات [ ثَوَابًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ] ئهمه پاداشتێكه لهلایهن خوای گهوره بۆ ئهو كهسانه [ وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ (١٩٥) ] وه باشترین پاداشت لهلای خوای گهورهیه .