﴿ فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَٰهُمْ لِيَوْمٍۢ لَّا رَيْبَ فِيهِ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴾

“How, then, [will they fare] when We shall gather them all together to witness the Day about [the coming of] which there is no doubt, and every human being shall be repaid in full for what he has done, and none shall be wronged?”

[ فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَاهُمْ لِيَوْمٍ لَا رَيْبَ فِيهِ ] ئه‌بێ حاڵیان چۆن بێ كاتێك كه‌ كۆیان ئه‌كه‌ینه‌وه‌ له‌ ڕۆژێكدا كه‌ هیچ گومانی تیا نیه‌ كه‌ ڕۆژی قیامه‌ته‌ [ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ (٢٥) ] وه‌ هه‌موو كه‌سێك پاداشت یان سزای كرده‌وه‌كانی خۆی وه‌رئه‌گرێ وه‌ هیچ كه‌سێك سته‌می لێ ناكرێ به‌وه‌ی كه‌ چاكه‌كانی بۆ نه‌نووسرێ، یاخود تاوانی خه‌ڵكی تر بخرێته‌ سه‌رشانی .