﴿ وَإِذْ قَالَ لُقْمَٰنُ لِٱبْنِهِۦ وَهُوَ يَعِظُهُۥ يَٰبُنَىَّ لَا تُشْرِكْ بِٱللَّهِ ۖ إِنَّ ٱلشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌۭ ﴾

“And, lo, Luqman spoke thus unto his son, admonishing him: “O my dear son! Do not ascribe divine powers to aught beside God: for, behold, such [a false] ascribing of divinity is indeed an awesome wrong!”

{ئامۆژگارى لوقمانى حه‌كيم بۆ كوڕه‌كه‌ى} [ وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ ] وه‌ كاتێك لوقمان ئامۆژگاری كوڕه‌كه‌ی خۆی ئه‌كرد پێى فه‌رموو [ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ] ئه‌ی كوڕی خۆم شه‌ریك و هاوبه‌ش بۆ خوای گه‌وره‌ بڕیار مه‌ده‌ له‌به‌ر ئه‌وه‌ی خوای گه‌وره‌ تاك و ته‌نهاو بێ هاوه‌ڵه‌ [ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ (١٣) ] به‌ڕاستی شه‌ریك دانان بۆ خوا گه‌وره‌ترین زوڵم و سته‌مه‌ كه‌ كرابێت.