﴿ ۞ وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌۭ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ عَٰقِبَةُ ٱلْأُمُورِ ﴾

“Now whoever surrenders his whole being unto God, and is a doer of good withal, has indeed taken hold of a support most unfailing: for with God rests the final outcome of all events.”

{مه‌رجه‌كانى وه‌رگرتنى كرده‌وه‌ لاى خواى گه‌وره‌} [ وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ ] وه‌ هه‌ر كه‌سێك خۆی ته‌سلیمی خوای گه‌وره‌ بكات و كاره‌كانی به‌ خوای گه‌وره‌ بسپێرێ و ئیخلاص و دڵسۆزی و نیه‌تى بۆ خوا بێت [ وَهُوَ مُحْسِنٌ ] وه‌ چاكه‌كاریش بێت، واته‌: كرده‌وه‌كانی له‌سه‌ر سوننه‌ت بێت و ملكه‌چى شه‌ریعه‌ت بێت [ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى ] ئه‌وه‌ به‌ دڵنیایی ده‌ستی گرتووه‌ به‌ په‌تی هه‌ره‌ به‌هێزه‌وه‌ كه‌ دینه‌كه‌ی خوای گه‌وره‌یه‌ كه‌ پچڕانی بۆ نیه‌ [ وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ (٢٢) ] وه‌ سه‌ره‌نجامی هه‌موو كاره‌كانیش ته‌نها بۆ لای خوای گه‌وره‌ ئه‌گه‌ڕێته‌وه‌.