﴿ وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا وَلَّىٰ مُسْتَكْبِرًۭا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِىٓ أُذُنَيْهِ وَقْرًۭا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴾

“For, whenever Our messages are conveyed to such a one, he turns away in his arrogance as though he had not heard them - as though there were deafness in his ears. Give him, then, the tiding of grievous suffering [in the life to come].”

[ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا ] وه‌ كاتێك ئایه‌ته‌كانی ئێمه‌یان به‌سه‌ردا بخوێندرێته‌وه‌ ئه‌و كه‌سانه‌ی كه‌ گاڵته‌ به‌ دینى خواى گه‌وره‌ ئه‌كه‌ن [ وَلَّى مُسْتَكْبِرًا ] پشت هه‌ڵئه‌كه‌ن له‌خۆبه‌گه‌وره‌زانیاندا [ كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا ] وه‌ك ئه‌وه‌ی كه‌ هه‌ر نه‌یبیستبێ [ كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا ] وه‌ك ئه‌وه‌ی كه‌ گوێی گران بێت و نه‌یبیستێ [ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ (٧) ] موژده‌ بده‌ به‌و كه‌سانه‌ به‌ سزایه‌كی زۆر به‌ئێش و ئازار.