﴿ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ فَلَا تَكُن فِى مِرْيَةٍۢ مِّن لِّقَآئِهِۦ ۖ وَجَعَلْنَٰهُ هُدًۭى لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴾

“AND, INDEED, [O Muhammad,] We did vouchsafe revelation unto Moses [as well]: so be not in doubt of [thy] having met with the same [truth in the revelation vouchsafed to thee]. And [just as] We caused that [earlier revelation] to be a guidance for the children of Israel,”

[ وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ ] وه‌ به‌ دڵنیایی ئێمه‌ ته‌وراتمان به‌ موسى - صلی الله علیه وسلم - به‌خشی [ فَلَا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَائِهِ ] ئه‌ی محمد - صلی الله علیه وسلم - تۆ گومانت نه‌بێ له‌وه‌ی كه‌ به‌ موسى - صلی الله علیه وسلم - ئه‌گه‌ی، ئه‌وه‌بوو له‌ (ئیسراء و میعراج)دا به‌ پێغه‌مبه‌ران گه‌یشت، یاخود له‌ ڕۆژی قیامه‌تدا به‌ موسى - صلی الله علیه وسلم - ئه‌گه‌ی، یاخود گومانت له‌وه‌ نه‌بێ كه‌ موسى - صلی الله علیه وسلم - به‌ خوای گه‌وره‌ گه‌یشتووه‌و قسه‌ی له‌گه‌ڵ خوای گه‌وره‌دا كردووه‌ [ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ (٢٣) ] وه‌ ئه‌و ته‌وراته‌شمان كردووه‌ به‌ هیدایه‌ت بۆ به‌نی ئیسرائیل له‌ كاتی خۆیدا.