﴿ وَإِذْ قَالَت طَّآئِفَةٌۭ مِّنْهُمْ يَٰٓأَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَٱرْجِعُوا۟ ۚ وَيَسْتَـْٔذِنُ فَرِيقٌۭ مِّنْهُمُ ٱلنَّبِىَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌۭ وَمَا هِىَ بِعَوْرَةٍ ۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًۭا ﴾

“and when some of them said, “O you people of Yathrib! You cannot withstand [the enemy] here: hence, go back [to your homes]!” — Whereupon a party from among them asked leave of the Prophet, saying, “Behold, our houses are exposed [to attack]!” — The while they were not [really] exposed: they wanted nothing but to flee.”

[ وَإِذْ قَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا ] كۆمه‌ڵێك له‌ مونافیقانیش ئه‌یانووت: ئه‌ی خه‌ڵكی مه‌دینه‌ ئێوه‌ لێره‌ شوێنتان نیه‌، واته‌ ڕاكه‌ن و بگه‌ڕێنه‌وه‌ بۆ ناو ماڵ و منداڵی خۆتان [ وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ ] وه‌ كۆمه‌ڵێكیش له‌ ئیمان لاوازان، یان له‌ مونافیقان داوای ئیزن و ڕوخسه‌تیان له‌ پێغه‌مبه‌ری خوا - صلی الله علیه وسلم - كرد بۆ ئه‌وه‌ی بگه‌ڕێنه‌وه‌ [ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ ] ئه‌یانووت: كه‌س له‌ ماڵه‌وه‌ نیه‌و ماڵه‌كانمان ده‌ركه‌وتووه‌ له‌وه‌ ئه‌ترسین دوژمن بدات به‌سه‌ریاندا [ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ] له‌ كاتێكیشدا كه‌ ڕاست ناكه‌ن [ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا (١٣) ] به‌ڵكو ته‌نها مه‌به‌ستی ئه‌وان ئه‌وه‌یه‌ هه‌ڵبێن و له‌ جه‌نگه‌كه‌ ڕابكه‌ن.