﴿ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ ٱلْقُرَى ٱلَّتِى بَٰرَكْنَا فِيهَا قُرًۭى ظَٰهِرَةًۭ وَقَدَّرْنَا فِيهَا ٱلسَّيْرَ ۖ سِيرُوا۟ فِيهَا لَيَالِىَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ ﴾

“Now [before their downfall,] We had placed between them and the cities which We had blessed [many] towns within sight of one another; and thus We had made traveling easy [for them, as if to say]: “Travel safely in this [land], by night or by day!””

[ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا قُرًى ظَاهِرَةً ] وه‌ له‌ نێوان ئه‌مان و ئه‌و دێیانه‌ی تر كه‌ به‌ره‌كه‌تمان ڕژاندبوو به‌سه‌ریاندا كه‌ دێیه‌كانی شام بوو چه‌ند دێیه‌كی تر هه‌بوو كه‌ ئاشكراو ناسراو و زانراو بوون له‌ نێوانیاندا تا ئه‌گه‌یشتنه‌ شام دێی تر زۆر هه‌بووه‌ له‌ نزیك یه‌ك له‌ژێر سێبه‌رى داره‌كانیاندا رۆیشتوونه‌ [ وَقَدَّرْنَا فِيهَا السَّيْرَ ] وه‌ بۆ خۆیان له‌م دێ¬یانه‌ لایانئه‌داو ده‌مانه‌وه‌ تا ئه‌گه‌یشتنه‌ شام پێویستیان به‌وه‌ نه‌بووه‌ له‌گه‌ڵ خۆیان خواردن و ئاو ببه‌ن [ سِيرُوا فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا آمِنِينَ (١٨) ] تیایدا بڕۆن چه‌ند شه‌و و ڕۆژێك به‌ ئه‌مینی، واته‌: كاتێك كه‌ ڕۆیشتوونه‌ ئه‌مین بوونه‌و ترسیان نه‌بووه‌ نه‌ به‌شه‌و و نه‌ به‌ رۆژ، وه‌ نه‌ برسی بوونه‌و نه‌ تینوو.