﴿ وَقَالُوا۟ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِىٓ أَذْهَبَ عَنَّا ٱلْحَزَنَ ۖ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌۭ شَكُورٌ ﴾

“and they will say: “All praise is due to God, who has caused all sorrow to leave us: for, verily, our Sustainer is indeed much-forgiving, ever-responsive to gratitude –”

[ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ ] وه‌ به‌هه‌شتیان ئه‌ڵێن: حه‌مدو سه‌ناو ستایش بۆ خوای گه‌وره‌ كه‌ غه‌م و خه‌فه‌تی دونیاو قیامه‌تى له‌سه‌ر لابردین [ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ (٣٤) ] به‌ دڵنیایى په‌روه‌ردگارمان زۆر لێخۆشبووه‌ به‌ تاوانه‌كانمان، وه‌ زۆر شوكرانه‌بژێره‌ به‌ كرده‌وه‌ى كه‌ممان.