﴿ ۞ إِنَّ ٱللَّهَ يُمْسِكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ أَن تَزُولَا ۚ وَلَئِن زَالَتَآ إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍۢ مِّنۢ بَعْدِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًۭا ﴾

“Verily, it is God [alone] who upholds the celestial bodies and the earth, lest they deviate [from their orbits] - for if they should ever deviate, there is none that could uphold them after He will have ceased to do so. [But,] verily, He is ever-forbearing, much-for­giving!”

[ إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَنْ تَزُولَا ] به‌ دڵنیایى خوای گه‌وره‌ به‌ تواناو ده‌سه‌ڵاتی خۆى ئاسمانه‌كان و زه‌وی گرتووه‌ كه‌ تێك ناچن وله‌ شوێنى خۆیان ناجولێن و لاناچن [ وَلَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ ] وه‌ ئه‌گه‌ر به‌ ئیزنی خوای گه‌وره‌ بجوولێن یان له‌ناوچن هیچ كه‌سێك نیه‌ جگه‌ له‌ خوای گه‌وره‌ یان له‌ پاش خوای گه‌وره‌ بیانگرێته‌وه‌و نه‌هێڵێ تێك بچن [ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا (٤١) ] به‌ڕاستی خوای گه‌وره‌ زۆر حه‌لیمه‌ واته‌: په‌له‌ ناكات له‌ سزادانی به‌نده‌كانی وه‌ زۆر لێخۆشبووه‌.