﴿ وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلْأَرْضُ ٱلْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَٰهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّۭا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴾

“And [yet,] they have a sign [of Our power to create and to resurrect] in the lifeless earth which We make alive, and out of which We bring forth grain, whereof they may eat;”

{تواناو دەسەڵاتی خوای گەورە} [ وَآيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا ] وه‌ یه‌كێكی تر له‌ نیشانه‌ی تاك و ته‌نهایى و تواناو ده‌سه‌ڵاتی خوای گه‌وره‌ ئه‌و زه‌ویه‌ مردووه‌ وشكه‌یه‌ كه‌ خوای گه‌وره‌ زیندووی ئه‌كاته‌وه‌ به‌هۆی باران بارین [ وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا ] وه‌ جۆره‌ها دانه‌وێڵه‌ی لێ ده‌رئه‌كه‌ین [ فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ (٣٣) ] كه‌ هه‌یانه‌ ئێوه‌ لێی ئه‌خۆن.