﴿ فَقَالَ إِنِّىٓ أَحْبَبْتُ حُبَّ ٱلْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّى حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِٱلْحِجَابِ ﴾

“he would say, “Verily, I have come to love the love of all that is good because I bear my Sustainer in mind!” [repeating these words as the steeds raced away,] until they were hidden by the veil [of distance - whereupon he would command],”

[ فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي ] ئه‌م ئه‌سپانه‌ كه‌ له‌ پێشێوه‌ ئه‌ڕۆیشتن زۆر خۆشى ده‌ویستن، وتی: سه‌رقاڵیان كردم له‌ زیكری خوا، وتراوه‌: له‌ نوێژی عه‌صر [ حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ (٣٢) ] تا خۆره‌كه‌ ئاوابوو خۆر دیار نه‌ما، یاخود تا ئه‌سپه‌كان دیار نه‌مان و دووركه‌وتنه‌وه‌ هه‌ر ئه‌م ته‌ماشای ده‌كردن.