﴿ أَءُنزِلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ مِنۢ بَيْنِنَا ۚ بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ مِّن ذِكْرِى ۖ بَل لَّمَّا يَذُوقُوا۟ عَذَابِ ﴾

“What! Upon him alone from among all of us should a [divine] reminder have been bestowed from on high?” Nay, but it is My Own reminder that they distrust! Nay, they have not yet tasted the suffering which I do impose!”

[ أَأُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنَا ] ئایا له‌ ناو ئێمه‌دا كه‌ ئه‌م هه‌موو پیاوه‌ گه‌وره‌و ناوداره‌ هه‌یه‌ زیكرو قورئان و وه‌حی بۆ محمد - صلی الله علیه وسلم - دابه‌زیوه‌!؟ [ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْ ذِكْرِي ] به‌ڵكو ئه‌وان به‌رده‌وام له‌ گوماندان له‌و زیكرو قورئانه‌ [ بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذَابِ (٨) ] له‌به‌ر ئه‌وه‌ی هێشتا سزای خوای گه‌وره‌یان پێ نه‌گه‌یشتووه‌و نه‌چه‌شتووه‌ بۆیه‌ له‌خۆبایی بوونه‌، با له‌ رۆژى قیامه‌ت فڕێ بدرێنه‌ ناو ئاگرى دۆزه‌خه‌وه‌ ئه‌و كاته‌ سه‌ره‌نجامى ئه‌م كوفرو به‌درۆزانینه‌یان ده‌زانن.