﴿ وَمَن يَكْسِبْ خَطِيٓـَٔةً أَوْ إِثْمًۭا ثُمَّ يَرْمِ بِهِۦ بَرِيٓـًۭٔا فَقَدِ ٱحْتَمَلَ بُهْتَٰنًۭا وَإِثْمًۭا مُّبِينًۭا ﴾

“But he who commits a fault or a sin and then throws the blame therefore on an innocent person, burdens himself with the guilt of calumny and [yet another] flagrant sin.”

[ وَمَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً ] وه‌ هه‌ر كه‌سێك كه‌ تاوانێك بكات به‌مه‌به‌ست یان به‌ بێ مه‌به‌ست، یان وتراوه‌: (خَطِيئَةً) تاوانی بچووكه‌ (إِثْم)یش تاوانی گه‌وره‌یه‌، یان هه‌ر كه‌سێك تاوان ئه‌نجام بدات [ ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا ] خۆی تاوانه‌كه‌ ئه‌نجام بدات پاشان بیداته‌ پاڵ كه‌سێكی بێ تاوان [ فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِينًا (١١٢) ] ئه‌مه‌ به‌ڕاستی بوهتانی كردووه‌و درۆی هه‌ڵبه‌ستووه‌ بۆ ئه‌و كه‌سه‌ بێتاوانه‌ وه‌ تاوانێكی ئاشكرای كردووه.