﴿ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ وَٱلْأَحْزَابُ مِنۢ بَعْدِهِمْ ۖ وَهَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍۭ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ ۖ وَجَٰدَلُوا۟ بِٱلْبَٰطِلِ لِيُدْحِضُوا۟ بِهِ ٱلْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ ﴾

“to the truth gave the lie, before their time, the people of Noah and, after them, all those [others] who were leagued together [against God’s message-bearers]; and each of those com­munities schemed against the apostle sent unto them, aiming to lay hands on him; and they contended [against his message] with fallacious arguments, so as to render void the truth thereby: but then I took them to task - and how awesome was My retribution!”

[ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْأَحْزَابُ مِنْ بَعْدِهِمْ ] پێش ئه‌مانیش قه‌ومی نوح پێغه‌مبه‌ر نوحیان - صلی الله علیه وسلم - به‌درۆ زانی وه‌ حیزبه‌كانی تریش ئه‌وانه‌ی كۆبوونه‌وه‌ له‌سه‌ر پێغه‌مبه‌ران پێغه‌مبه‌رانیان به‌ درۆزانی و باوه‌ڕیان پێ نه‌كردن [ وَهَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ ] وه‌ هه‌موو ئوممه‌تێك ویستیان پێغه‌مبه‌رانیان بگرن یان سزایان بده‌ن یان بكوژن [ وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ ] وه‌ به‌ باتڵ و پووچه‌ڵ ده‌مه‌قالێ و موناقه‌شه‌ی پێغه‌مبه‌رانیان كرد تا به‌ گومانی خۆیان به‌و باتڵه‌ حه‌قی پێ لابه‌رن و له‌ناوبه‌رن و به‌تاڵ بكه‌نه‌وه‌ [ فَأَخَذْتُهُمْ ] به‌ڵام من ئه‌و بێ باوه‌ڕانه‌م برده‌وه‌و له‌ناوم بردن [ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ (٥) ] ده‌ی بزانه‌ سزای من چۆن بووه‌و چۆن له‌ناوم بردن، واته‌: سزام زۆر سه‌خت و به‌ ئێش و ئازاره‌.