﴿ فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَٰتِ فَرِحُوا۟ بِمَا عِندَهُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴾

“for when their apostles came to them with all evidence of the truth, they arrogantly exulted in whatever knowledge they [already] possessed: and [so, in the end,] they were overwhelmed by the very thing which they were wont to deride.”

[ فَلَمَّا جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ ] كاتێك كه‌ پێغه‌مبه‌رانیان به‌ به‌ڵگه‌ی ڕوون و ئاشكراو موعجیزه‌وه‌ هاتن بۆ لایان [ فَرِحُوا بِمَا عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ ] ئه‌وانیش دڵخۆش بوونه‌ به‌و زانیاریه‌ی كه‌ پێیان بووه‌، كه‌ له‌ حه‌قیقه‌تدا شوبهه‌و گومان بووه‌ نه‌ك زانیاری [ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (٨٣) ] به‌ڵام ئه‌وه‌ی كه‌ ئه‌مان گاڵته‌یان پێ ئه‌كرد خوای گه‌وره‌ سزای دان و سزاكه‌ گرتیانیه‌وه‌.