﴿ وَمَا كُنتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَن يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ أَبْصَٰرُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ وَلَٰكِن ظَنَنتُمْ أَنَّ ٱللَّهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيرًۭا مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴾

“And you did not try to hide [your sins] lest your hearing or your sight or your skins bear witness against you: nay, but you thought that God did not know much of what you were doing –”

[ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَا أَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ ] دوو پیاو له‌ قوڕه‌یش و زاوایه‌كیان له‌ سه‌قیف، یان دوو پیاو له‌ سه‌قیف و زاوایه‌كیان له‌ قوڕه‌یش له‌ مالێكدا قسه‌یان ده‌كرد، یه‌كێكیان وتی: ئایا خوای گه‌وره‌ قسه‌ی ئێمه‌ ده‌بیستێت؟ ئه‌وی تریان وتی: ئه‌گه‌ر ده‌نگ به‌رز بكه‌ینه‌وه‌ ده‌یبیستێت و ده‌نگ به‌رز نه‌كه‌ینه‌وه‌ نایبیستێت، ئه‌وی تریان وتی: ئه‌گه‌ر هه‌ندێكی ببسیتێت ئه‌وا هه‌مووی ده‌بیستێت، خوای گه‌وره‌ ئه‌م ئایه‌ته‌ی دابه‌زاند: ئێوه‌ كاتێك كه‌ كرده‌وه‌ی خراپتان ئه‌كرد نه‌تانده‌شارده‌وه‌ له‌ ئه‌ندامه‌كانی له‌شتان و نه‌تانئه‌زانی كه‌ چاو و گوێ و پێسته‌تان شایه‌تیتان له‌سه‌ر ئه‌دات [ وَلَكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيرًا مِمَّا تَعْمَلُونَ (٢٢) ] وه‌ وا گومانتان ئه‌برد كه‌ زۆرێك له‌وه‌ی كه‌ ئێوه‌ ئه‌یزانن خوای گه‌وره‌ نایزانێت و زانیاری پێ نیه‌.