﴿ وَلَا تَسْتَوِى ٱلْحَسَنَةُ وَلَا ٱلسَّيِّئَةُ ۚ ٱدْفَعْ بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ فَإِذَا ٱلَّذِى بَيْنَكَ وَبَيْنَهُۥ عَدَٰوَةٌۭ كَأَنَّهُۥ وَلِىٌّ حَمِيمٌۭ ﴾

“But [since] good and evil cannot be equal, repel thou [evil] with something that is better and lo! he between whom and thyself was enmity [may then become] as though he had [always] been close [unto thee], a true friend!”

[ وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ] وه‌ چاكه‌و خراپه‌ یه‌كسان نیه‌ [ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ] تۆ به‌ چاكه‌ وه‌ڵامی خراپه‌ بده‌ره‌وه‌و بۆ نه‌فسی خۆت تۆڵه‌ مه‌سه‌نه‌و لێبورده‌و لێخۆشبووبه‌، (ئیمامی عومه‌ر) ده‌فه‌رمێت: (سزای هیچ كه‌سێك ناده‌یت باشتر له‌وه‌ی كه‌ ئه‌و سه‌رپێچی خوای گه‌وره‌ له‌ تۆدا ده‌كات و خراپه‌و سته‌مت لێ ده‌كات به‌وه‌ی كه‌ تۆ گوێڕایه‌ڵی خوای گه‌وره‌ له‌ودا بكه‌یت و به‌ چاكه‌ وه‌ڵامی بده‌یته‌وه‌) [ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ (٣٤) ] ئه‌و كه‌سه‌ی كه‌ دوژمنایه‌تی له‌ نێوانتاندا هه‌یه‌ كه‌ به‌ چاكه‌ وه‌ڵامت دایه‌وه‌ وه‌كو دۆستێكی خۆشه‌ویستی تۆی لێ دێت.