﴿ مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلْءَاخِرَةِ نَزِدْ لَهُۥ فِى حَرْثِهِۦ ۖ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْءَاخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ ﴾

“To him who desires a harvest in the life to come, We shall grant an increase in his harvest; whereas to him who desires [but] a harvest in this world, We [may] give something thereof - but he will have no share in [the blessings of] the life to come.”

[ مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ ] هه‌ر كه‌سێك به‌ كرده‌وه‌كانی مه‌به‌ستی پاداشتی ڕۆژی قیامه‌ته‌ ئه‌وه‌ ئێمه‌ پاداشته‌كه‌ی بۆ زیاد ئه‌كه‌ین و چه‌ند قاتێكی ئه‌كه‌ین: یه‌ك به‌ ده‌ تا یه‌ك به‌ حه‌وت سه‌د تا زیاتر [ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا ] وه‌ ئه‌وه‌یشی به‌ كرده‌وه‌كانی مه‌به‌ستی پاداشتی دونیایه‌ ئه‌وه‌ له‌ دونیادا پێی ئه‌به‌خشین [ وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ (٢٠) ] به‌ڵام له‌ ڕۆژی قیامه‌تدا هیچ به‌ش و پاداشتێكی له‌ خێرو چاكه‌ نابێت له‌به‌ر ئه‌وه‌ی بۆ دونیا هه‌وڵی داوه‌.