﴿ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن وَلِىٍّۢ مِّنۢ بَعْدِهِۦ ۗ وَتَرَى ٱلظَّٰلِمِينَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَىٰ مَرَدٍّۢ مِّن سَبِيلٍۢ ﴾

“AND [thus it is:] he whom God lets go astray has henceforth no protector whatever: and so thou wilt see such evildoers [on Judgment Day, and wilt hear how] they exclaim as soon as they behold the suffering [that awaits them], “Is there any way of return?””

[ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ ] وه‌ هه‌ر كه‌سێكیش خوای گه‌وره‌ گومڕای بكات و شایه‌نی هیدایه‌ت نه‌بێ له‌ پاش خوای گه‌وره‌ كه‌س نیه‌ كه‌ دۆستی بێت و هیدایه‌تی بدات [ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ (٤٤) ] وه‌ ئه‌بینی هاوبه‌شبڕیارده‌ران كاتێك كه‌ سزای خوای گه‌وره‌ ئه‌بینن له‌ ڕۆژی قیامه‌تدا ئه‌لێن: ئایا ڕێگایه‌ك هه‌یه‌ تا بگه‌ڕێینه‌وه‌ بۆ دونیا تا ئیمان بێنین و كرده‌وه‌ی چاك بكه‌ین.